Komitet Nauk o Wodzie i Gospodarki Wodnej

Historia

Komitet Nauk o Wodzie i Gospodarki Wodnej przy Prezydium PAN ma bogatą historię sięgającą 1952 roku. Jako instytucja naukowa i doradcza, odegrał kluczową rolę w rozwoju gospodarki wodnej w Polsce, przechodząc przez różne etapy organizacyjne i nazewnicze, dostosowując się do zmieniających się potrzeb kraju i środowiska naukowego.

Komitet został powołany uchwałą Rady Ministrów 10 października 1952 roku jako Komitet Gospodarki Wodnej, rozpoczynając działalność miesiąc później. Jego nadrzędnym celem było opracowanie generalnego planu gospodarki wodnej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Pierwszym przewodniczącym był prof. Romuald Cebertowicz.

W początkowym okresie działalności powołano 11 zespołów roboczych, w których uczestniczyło około 250 fachowców. Komitet pełnił funkcję Komisji ds. Gospodarki Wodnej. W 1956 roku opracowano ważny dokument pt. „Zarys Planu Perspektywicznego Gospodarki Wodnej w Polsce do 1975 roku”, opublikowany przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe w 1959 roku.

Na przestrzeni lat Komitet funkcjonował w różnych strukturach:

• jako Komitet Gospodarki Wodnej i Surowcowej (1962–1969),
• Komitet Gospodarki i Inżynierii Wodnej (1969–1972),
• ponownie jako Komitet Gospodarki Wodnej przy Wydziale IV PAN (1972–2019),
• a od 2024 roku jako Komitet Nauk o Wodzie i Gospodarki Wodnej przy Prezydium PAN.

W ramach działalności Komitetu istniały sekcje tematyczne, takie jak: Sekcja Hydrologii, Fizyki Wody, Gospodarki Wodnej i Jakości Wód, czy Ochrony Środowiska Wodnego.

Działalność Komitetu obejmuje także rozwój kadr i popularyzację wiedzy:

• Szkoła Hydrologii (od 1973),
• Szkoła Hydrauliki (od 1981),
• Szkoła Gospodarki Wodnej (od 1986),
• seria Monografii Komitetu Gospodarki Wodnej (od 1991).

Dwa Zespoły dla kluczowych wyzwań

Komitet Nauk o Wodzie i Gospodarki Wodnej, dążąc do skuteczniejszego wspierania polskiej nauki i praktyki w obszarze gospodarki wodnej, powołał dwa kluczowe zespoły. Ich zadaniem jest strategiczne reagowanie na najważniejsze wyzwania – od wyznaczania kierunków rozwoju nauki, po budowanie odporności na skutki powodzi.

Zespół ds. Priorytetów Naukowych dla Gospodarki Wodnej

Ten zespół to kompas dla polskiej hydro-nauki. Jego głównym celem jest identyfikacja kluczowych obszarów badawczych, które mogą znacząco wesprzeć efektywne zarządzanie gospodarką wodną w Polsce. Eksperci z tego zespołu, pod przewodnictwem dr inż. Anny Dubel, analizują bieżącą sytuację w dziedzinach związanych z hydrologią i gospodarką wodną, wskazując, które obszary wymagają wzmocnienia i w jakich kierunkach warto rozwijać badania. Dzięki ich pracy, nauka będzie mogła jeszcze skuteczniej odpowiadać na potrzeby sektora wodnego.

Zespół ds. Odbudowy Odporności po Powodzi

Skupiony na praktycznym wsparciu i długoterminowych strategiach, Zespół ds. Odbudowy Odporności po Powodzi jest odpowiedzią na dynamiczne potrzeby w obliczu zagrożeń powodziowych. Pod przewodnictwem prof. dr. hab. inż. Tomasza Walczykiewicza, zespół ma za zadanie opracowanie długofalowych strategii i rekomendacji wspierających zarówno społeczeństwo, jak i infrastrukturę, w zakresie odbudowy odporności na skutki powodzi. Szczególny nacisk kładziony jest na zlewnię Górnej Odry. Członkowie tego zespołu dostarczają eksperckiego wsparcia w zarządzaniu ryzykiem powodziowym, co jest kluczowe dla szybkiej i efektywnej reakcji w kryzysowych sytuacjach.